عاشقانه

بید مجنونت را که باد می آشوبد
دشت پربار می شود از قاصدک های خیس
که بر صحنه سبز بهاری تازه می رقصند
و پرنده پر می شود در کاسه آسمان- انگار
بهار همیشه در حال رسیدن است
و از شاخه نمی افتد