کاش

کاش اندوه را پایانی نبود
تا به انتظارش بمانیم
و کاش گریه هامان را کرانه ای.
تا لبخند دیگر بهانه ای نبود
برای معنای تردیدآمیز سعادتمندی.
18/5/82