!!وه! كه چه ديوانه ام
كه با دستان بسته باز مي كنم
گيسوانت را تا بگريزد
!از دست من
كه با دستان بسته باز مي كنم
گيسوانت را تا بگريزد
!از دست من
فاجعه 1
فاجعه را هم به هم تبریک گفتیم. دیگر کتاب شوخی هایمان کامل شد. باشد اما دیگر نپرس که چرا می خندم. برای کوچه های کوچ من گریه هیچ وقت کافی نیست.
Comments